Gijs

Meegemaakt op vrijdag 30 mei, om 12.30 uur in Boekhandel Blokker in Heemstede

Een buitenboordbeugel glinstert in het zonlicht en twee jonge ogen kijken me met een mengsel van interesse en nieuwsgierigheid aan. Tegenover me zit Gijs. Elf jaar, schrijver.

We zitten in boekhandel Blokker. Heemstede. Een winkel waar hij vaak komt. Zijn fiets parkeert hij tegenover de winkel in het fietsenrek. Een kinderfiets die hem naar boeken vol met ideeën van grote mensen brengt. Op zijn negende sprak hij eigenaar Arno voor het eerst aan. Hij wilde een beetje op weg geholpen worden. Gijs was van plan een boek te schrijven, maar wist nog niet precies hoe.

Nu, twee jaar later, is hij op ‘ongeveer’ bladzijde 32. Hij schrijft met de hand, in het schriftje dat hij van zijn pake gekregen heeft. Het vordert gestaag. In de klas vinden ze het verhaal heel spannend en ook zijn ouders zijn trots. Gijs hoopt vooral dat anderen het ook leuk vinden. Mensen die hem niet kennen.

Ik knik. Daar zijn alle schrijvers benieuwd naar. Gijs is duidelijk blij eindelijk eens een collega te spreken. ‘Schrijven is soms best eenzaam’, zegt hij. Dat kan ik alleen maar beamen. Zwijgend zitten we tegen over elkaar. Hadden we een blad papier gehad, dan hadden we waarschijnlijk een mooie dialoog opgeschreven. Nu was de stilte ook wel lekker.

‘Wil je trouwens weten waar mijn boek over gaat?’ vraagt hij na een poosje.
Natuurlijk wil ik dat. Ik maak me klaar voor een verhaal over vampiers, spoken, een zombie en een ninja.
Gijs schraapt zijn keel. ‘Het verhaal begint in 1963.’ Hij kijkt me aan. ‘Dat is midden in de Koude Oorlog’, verduidelijkt hij. Even later heeft hij zich verloren in een relaas over een serie moordpartijen in een Italiaans bergdorp. Ik kijk naar zijn handen die wild mee gebaren en luister naar een plot dat beter is dan het mijne.
‘Blijven er eigenlijk nog mensen leven in jouw boek?’ vraag ik.
Hij denkt even na. ‘Jazeker. Er gaan er acht dood, maar vijf overleven het. Ik zeg niet hoe. Dan moet je het straks maar lezen. Eventueel kun je dan ook nog de verwijzingen bestuderen die ik achterin neerzet. Ik maak een paar pagina’s noten met historisch bronmateriaal. Gewoon voor de lol.’

Hij wiebelt onrustig heen een weer. ‘Moet je weg?’ vraag ik.
‘Ik wil nog een boek kopen. Research, snap je.’
Ik schrijf mijn mailadres op en Gijs belooft het verhaal te sturen. Als het af is. ‘Maar dat kan even duren’, zegt hij snel. ‘Goede literatuur kost namelijk tijd.’
Ik kijk hoe hij de winkel in loopt en even later met een boek verdwijnt. Ik hoop dat het Paul van Loon is, maar het zou zomaar een Rus kunnen zijn. Gijs is tenslotte al elf.

Advertenties

  1. Frederique

    Nog tien jaar en Gijs is de jongste debutant van Nederland en zijn boek wordt waarschijnlijk door Amerikanen verfilmd. Het is namelijk loeispannend!

  2. ome Hans en tante Wil

    geweldig Gijs, dit gaat goedkomen met zo een doorzettingsvermogen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: