“Ik lach me hier de bilnaad uit mijn bevlekte boxer”

Vrijdag 23 september
Traject: Utrecht CS – Amsterdam CS
Tijd: 15.55 uur
Vertraging: 0 minuten

“Sjesus man, wat een ontzettend gave tas heb je daar.” Een hese mannenstem schalt door onze coupé. Ik heb het geluk dat naast mij de producent van het geluid zit en ik hem dus goed kan zien. Het is een studentikoos type met gestreept overhemd. Bij zijn buik staan de knoopjes strak gespannen. Een imposante bierbuik zoekt met iedere uitademing een weg naar buiten.

“Ja, geloof het of niet maar dit is een Marktplaatsje,” zegt zijn overbuurman terwijl hij op zijn leren tas tikt. Zijn vette haar ligt als een matje in zijn nek. Op zijn rode polo staat de tekst ‘Yes. I want you’. “Gekocht van zo’n sneu type zonder leven. Ik keek even bij al zijn advertenties, had ie er verdomme 150 opstaan. Honderd-vijf-tig! Nou vraag ik je, dan heb je toch geen leven.”

“Ga weg,” bralde het overhemd. “Honderdvijftig? Dan ben je toch ook gewoon een focking WAO-lijer zonder lekker wijf dat je bezig moet houden? Tering.”

“Ja, nou, ik vond het wel zwaar relaxt. Die gozer had zoveel zooi dat ik ‘m voor 50 euri’s mocht hebben. Dat ding is minstens 300 waard,” en trots keek het t-shirt naar zijn aankoop.

“Een paar jaar geleden heb ik ook zo’n megadeal gehad,” sprak het overhemd. “Ik had een enorm gare scooter in de schuur staan. Deed het helemaal niet meer. Zegt mijn pa dat ik ‘m maar weg moest doen naar de SOS. Ik bedoel, dat is goedkoper dan het grofvuil, toch? Maar nee, ik denk, eens kijken hoeveel stumpers hier op afkomen.”

Het t-shirt sloeg op zijn knie en maakte het geluid van iets wat op een lach moest lijken. “Serieus? Hou op kerel, ik lach me hier de bilnaad uit mijn bevlekte boxer. Heb je zo’n lijp ding verkocht?”

Het overhemd knikte. “Jazekers. Er kwam een man langs die hem cadeau wilde doen aan zijn zoon. Die had zelf geen geld en had ‘m nodig om van zijn huis naar de sociale werkplaats te rijden. Dus toen heb ik dat ding voor 200 verkocht. Die man was dolblij.”

“Maar hij deed het toch helemaal niet?” vroeg de polo. “Nee, dat klopt,” en er verscheen een grijns op het gezicht van zijn overbuurman. “Maar ik heb gewoon gezegd dat de accu vernieuwd moest worden en dat ie dan weer gigasoepeltjes liep.”

“En was dat ook zo?”

“Welnee. Die accu was al jaren helemaal stuk. Zou niks meer gaan doen. Maar dat wist die man niet, hè.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: