Stiltecoupé

“Hé Lies! Halló! Ja, gaat lekker hier! Met jou dan? Serieus? Nee… wacht effe…! Echt? Se-ri-eus? Dat meen je niet…!  Nee… oh my god… dat meen je niet écht, toch? Kolere hé…  en ik dacht dat Sander zo verliefd was? Nou, nee, inderdaad. Niet dus. En hoe is het nou? … Nee, tuurlijk. Snap ik. Och meissie. Wat klote voor je. Kan ik wat doen? … Ja, nee, ik ben op weg naar Utrecht nu. Dus ik zou even langs kunnen komen, hoor. Skip ik college even…. Wat? … Oh, statistiek A. Daar snap ik toch de ballen niet van… Ja, haha, iets met logaritmes en zo. Nou, het enige ritme dat ik ken komt uit mijn iPod. Haha…

……

Oh ja, geeft niks. Ik snap toch dat je even niet mee kan lachen? Sorry, dat bedoelde ik niet zo. Nee, ik weet dat jij je rot voelt… Ja, nee, begrijp ik. Ik stop met die domme grapjes… Nee, geen punt… Wat?… Oh, ik zit in de trein nu ja… Mijn moeder moest de auto hebben, dus dat kon niet… Ja echt zwaar verneukt. Nu moet ik dat tering eind lopen vanaf het station. Maar juist daarom: ik kan best even langs wippen. Scheelt me weer tien blaren.

……

… Mmm?… Nee, pak ik gewoon de bus even vanaf Utrecht-Centraal. Ben ik er in tien minuten. Heb je daar wel zin in? …  Nou, dan neem ik toch meteen chocola mee? En koekjes.  Voel je je zo weer beter. Hoe heeft hij het eigenlijk gezegd?

……

Nee! NIET WAAR! Jeetje, wat een enorm cliché zeg…. Oh, ook nog eens? Dus eerst zeggen dat jullie moeten praten en dan via de sms alvast melden dat het uit is? … En, heb je ‘m nog wel binnen gelaten dan?… Moest je huilen? … Nee, dat verbaast me niks. Mannen huilen ook nooit hoor bij zoiets. Die hebben altijd een plan B met tieten maat D om de hoek. Wedden dat Sander morgen al met… kom, hoe heet ze ook alweer?… Hè? Nee, die psychologie studeert. .. Ja, Helma! Die. Wedden dat hij met Helma morgen al in de kroeg zit?

……

… Oh, sorry!.. Nee, niet huilen. Toe nou. Misschien heb ik het wel mis… Echt, het kan zomaar zijn dat dat niet gebeurt… Misschien is Sander ook wel heel erg verdrietig… Nee, dat zeg ik niet alleen om je te troosten. Echt, Sander zou best eens de uitzondering kunnen zijn. … Beter? … Goed, zal ik dan zo even langskomen? Oké. Deal. Pak ik zo de bus. Ga ik nu die treinreis uitzitten. Vind ik altijd zo irritant hè. Tussen al die andere mensen. Hoor je alleen maar van die gesprekken die je he-le-máál niet wil horen. Alsof hun leven mij iets boeit. Nee, precies. Echt, ik snap niet waarom je al die sneue verhalen met anderen wil delen. Ik bedoel, hal-ló, je bent echt niet alleen op de wereld hoor… Nou, dat bedoel ik! Jij begrijpt me. Zeg, dan zie ik je zo! Ja, doeg. Ja, nee, vergeet ik niet. Melk met nootjes. Doeiiii!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: