Harige string in Mierlo

Donderdag 7 april
Traject: Eindhoven – Geldrop
Tijd: 13.34 uur
Vertraging: 0 minuten

“Ja, maar soms denk ik dus wel eens, ‘hallooooo!’ Ja toch, of niet?” zei het meisje verongelijkt tegen de jongen die naast haar zat. Haar jas had een bontkraagje, haar laarzen hadden een bontkraagje en haar tas had een bontkraagje. “Ik bedoel, ik woon ook al jaren in Apeldoorn. En het blijft toch een gevalletje van waar het klokje thuis tikt. Dus ik wil misschien ook wel niet weg. Helemaal naar Mierlo. Je moet er maar zin in hebben. ”

De jongen naast haar knikte begripvol. “Tja. Mierlo. Da’s ook niet bepaald Parijs natuurlijk.”

“Nou, dat bedoel ik.” Het meisje klonk opgelucht. Blij met de gehoopte erkenning.

“En wil hij niet naar Apeldoorn dan?” vroeg de jongen. Hij zette een grote Rayban zonnebril op. De zon scheen fel de treincoupé in. Precies op hun bankje.

“Oh, hou op. Die is met geen paard te bewegen uit dat gat. Daar heeft ie al zijn vrienden zitten en de harmonie. En die zijn heilig voor ‘m. Zo trouw als ik weet niet wat.”

“Dat is in ieder geval iets.” De jongen wapperde met een Spits. Het was warm op hun plekje.  “Als hij zo trouw is in alles, hoef je je weer geen zorgen te maken.”

Ook bij het meisje leek de temperatuur te stijgen. Haar jas ging een stukje open. “Ja, dat is waar. Maar aan de andere kant… waarom moet ik altijd over de bak komen? Ten eerste heeft hij nog nooit op zich zelf gewoond en b, ik heb al een huis. Kan hij zo in. Maar nee hoor, meneer kan niet zonder Mierlo. Dus daar moet ik dan ook maar naartoe.”

“Ik zou me niet zo druk maken,” zei de jongen. “Jullie houden toch van elkaar? Nou, dan word je vast ook wel gelukkig in Mierlo, joh. En dan ga jij toch ook gewoon bij de harmonie? Leer je meteen veel mensen kennen.”

Het meisje keek hem vol ongeloof aan. “De harmonie? Ik? Wat moet ik spelen dan? De trekzak?”

“Gewoon de triangel of zo. Dat maakt echt niet uit hoor. Daarna ga je toch met z’n allen naar het café. Daar gaat dat geretteketet om. Lekker zuipen na afloop. We gaan zo wel even kijken of er een beetje een leuke kroeg zit. Als ik toch moet keuren waar jullie mogelijk zouden gaan wonen, drinken we meteen wel even een biertje in zijn stamcafé.”  De jongen pakte zijn telefoon. “Hè. Kut.”

“Wat is er?” vroeg het meisje.

“Ik heb hier geen netwerk.”

“Wacht, ik kijk wel even. Zul je zien dat ik in dit gat niet eens kan bellen. Nou, dan ben ik echt weg hoor.” Ze dook haar tas in die op de grond stond. Haar jasje kroop op en een harige string werd zichtbaar. Mierlo had op die plek vast nog nooit een bontkraagje gezien.

Advertenties

  1. Tjeerd

    Nou ken ik Mierlo heel toevallig… En ik heb er inderdaad nog nooit een string in het wild gezien. Zeker geen harige… Iets voor Marianne Thieme?

  2. Jan

    Marianne Thieme is tégen bont! Dus als haar string harig zou zijn, komt ’t ergens anders van…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: