NSeks

Dinsdag 19 oktober
Traject: Rotterdam Centraal – Utrecht Centraal
Tijd: 17.35 uur
Vertraging: 15 minuten

Een gebroken bovenleiding kan gewoon worden weggewipt.  Op een heus forum over NS-stress wordt seks geopperd als oplossing voor de dagelijkse spanning in het openbaar vervoer. Even ontladen in de wc of in een lege coupé en een mens kan weer tien wisselstoringen aan.

Wie nog enigszins aarzelt om met zijn blote billen vastgeplakt te zitten op een bril vol souvenirs van medereizigers, kan ook volstaan met wat simpel handwerk. Met een jasje erover ziet niemand het. Ook niet de kaartjes controlerende conducteur, zo beweert iemand die onder de naam Vertragingishorny actief aan de discussie deelneemt.

Een aantal jaren geleden zat ik ’s avonds in de trein van Rotterdam naar Utrecht. Ik deelde de coupé met slechts één andere man die tegenover mij was gaan zitten. Op zijn schoot een colbertje. Terwijl we Gouda passeerden werd zijn hoofd steeds roder en kon ik mezelf er niet langer van overtuigen dat die meneer gewoon hele erge jeuk aan zijn bovenbeen had.

Ik moest er vandaag plotseling weer aan denken toen ik wederom uit de Maasstad vertrok en naast een keurige dame in King Louie-rok plaatsnam. Ze pakte net haar telefoon. “Hé schatje, met mij. Ik zit nu in de trein, dus ben over een uurtje thuis.”

Ze plukte wat aan een loshangend draadje onderaan de stof. “Gekkie! Dat kan ik toch nu helemaal niet zeggen. Ik zit tussen allerlei andere mensen.” Haar stem was plots meisjesachtig geworden en blosjes verschenen op haar wangen.

Onze overbuurman viel het ook op. Nonchalant keek hij naar buiten, terwijl hij af en toe snel de belster inspecteerde.

“Nou vooruit. Maar een beetje zachtjes dan. Het is dat ene setje. Wat ik van jou heb gekregen met kerst. En jij?”

Ze luisterde naar zijn antwoord terwijl haar hand haar rechterknie streelde. “En heb je je ook geschoren?”

Ze lachte. Onze overbuurman schraapte zijn keel en deed zijn stropdas wat losser.

“Oh, lekker liefje,” klonk het hees. Ik keek naar haar benen die ze zachtjes over elkaar heen wreef. Haar dijen schuurden tegen elkaar. Zo subtiel dat het alleen de buurman en mij opviel.

Ik wendde mijn blik af richting de schaapjes buiten, terwijl de zinnen op de achtergrond verruild waren voor kreuntjes en goedkeurend gemompel.

“Ik zie je liggen hoor liefje. Ga nog maar even door. Ik ben helemaal opgewarmd als ik je straks zie.”

De buurman wiebelde onrustig heen en weer. Op zijn voorhoofd was een zweetdruppeltje verschenen.

“Oh ja lekker,” lispelde de buurvrouw intussen onverstoorbaar verder.

En net toen een nieuw couplet gekreun aanzwol, stond hij met een ruk op en beende richting wc. Zijn windjack hield hij stevig voor zich.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: