Terrasverhaal 9: “Zo had tante het ook gewild.”

Terras Pollevie – Minderbroedersstraat (Den Bosch)

“Ja, ik snap jouw punt wel, maar tante heeft het gewoon duidelijk opgeschreven. Ik vind dat we ons daar aan moeten houden.” Het meisje zegt het beslist. Haar haren zitten in een lange vlecht die bij de glooiing van haar billen eindigt. Het vlezige duo zit in een strakke spijkerbroek verpakt. Net te laag, waardoor een decolleté verschijnt waar menig bouwvakker trots op zou zijn.

Ze hebben allebei cola light besteld. Uit een flesje met een rietje. Dat hadden ze er overigens niet bij gezegd. Maar het drinkt niet onaardig.

De tafelgenote van de vlecht slaat haar benen over elkaar en trekt het opgekropen jurkje naar beneden. “Ze kan het dan wel opgeschreven hebben, maar dat is járen geleden. Ik bedoel te zeggen dat tante in de afgelopen twintig jaar van mening is veranderd. Dat heeft ze me zelf verteld. Ze wilde Tonnie uit het testament halen. De afspraak met de notaris stond al.”

“Ja, maar die afspraak heeft ze dus niet meer gehaald.” De vlecht neemt een flinke slok. Het blijft even stil. Het andere meisje friemelt wat aan haar jurk. “Hè gats, dat is een beest.” Met een flink klap slaat ze op haar dijbeen.

“Zo. Dood.”

“Bovendien,” vervolgt haar overbuurvrouw, “wettelijk gezien hebben we geen poot om op te staan. Tante heeft nooit iets anders vast laten leggen. Dus Tonnie staat volledig in zijn recht wanneer hij het huis en spaargeld opeist.”

“Verdomme, nu heb ik een vieze vlek. Kan het alweer in de was. Zo gaat die stof helemaal naar de klote.” Het meisje zucht hard.

“Zeg, luister jij eigenlijk wel?” De vlecht klinkt geïrriteerd.

“Ja, ja, ik heb alles gehoord. Juridisch gezien klopt het allemaal. Maar in feite kunnen we het natuurlijk draaien zoals we willen. De notaris heeft geen idee dat Ton in Australië woont. Dat adres is nergens doorgegeven. Dus in feite kan ie ook onvindbaar blijven.”

Het blijft stil. Beiden zuigen aan hun rietje. Het jurkje met de vlek moet zachtjes lachen om haar eigen suggestie. “Hoewel dat natuurlijk wel een beetje achterbaks is. Maar ja, dat is hij ook, dus het is niet alsof we iets oneerlijks doen. Hij was nooit aardig tegen tante.”

De vlecht knikt instemmend. “Weet je nog die ene keer dat ze gevallen was? Ton heeft één keer gebeld. Lag dat arme mens met twee gebroken heupen in het ziekenhuis en een bezoekje kon er niets eens vanaf. Ik wil wedden dat hij alleen even wou checken of ze het zou redden of niet.”

Het jurkje staart dromerig naar het terras.  “Nou, als ik het geld zou krijgen, zou ik wel weten wat ik ermee zou doen. Heb een geweldige auto gezien. Kan ik die schrootbak eindelijk wegdoen.” Het blijft even stil. Dan vervolgt ze:  “Trouwens, weet jij al wat je zaterdag aandoet?”

“Ik dacht eigenlijk gewoon aan iets simpels. Ik heb dat zwarte rokje. Weet je wel, dat wij samen nog hebben gekocht bij de H&M. Ik denk dat het niet te chique hoeft. Tante was zelf ook altijd simpel gekleed.” Ze voelt even aan haar vlecht. Het elastiekje gaat er opnieuw omheen. “Denk je dat Ton er niet achter zal komen?” Het klinkt onzeker.

“Waar achter?”

“Nou, dat ze dood is natuurlijk. Ik bedoel, de hele familie komt naar de begrafenis.”

Het jurkje bestudeert haar gelakte nagels. “Maak je geen zorgen. Dat heb ik geregeld.”

“Hoe bedoel je?” De wenkbrauwen van de vlecht gaan omhoog.

“Nou, ik zou toch alle kaarten versturen? Ton heb ik overgeslagen. En morgen laat ik iedereen weten dat Tonnie helaas niet kan komen. Heel tragisch, maar ja, zo is het leven. En volgende week kunnen we bij de notaris terecht. Heb vanmorgen met zijn secretaresse gebeld. En weet je, ik heb zo’n vermoeden dat we over twee maanden ieder veertig mille hebben. Zo had tante het ook gewild. Dat weet ik zeker.”

 Terrasverhalen zijn onderdeel van de SOLOS Streetedition 2010. Ze zijn behalve op deze site, ook te lezen op 5000 bierviltjes die verspreid zijn door de binnenstad van Den Bosch. Meer info op www.solos.nu Bijdrage leveren aan het Terrasverhalen boek? Mail dan voor meer informatie naar info@mijkepol.nl

Advertenties

Eén reactie

  1. gnagna 🙂 wat n lekker verhaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: