Terrasverhaal 5: “Je bent een lul.”

Donderdag 19.00 uur, terras Jeronimus – Markt

Ze zat er al een tijdje. Blonde haren, bloemrijk jurkje en lange benen. Terwijl ze om de minuut op haar horloge keek, beet ze op de nagels van haar rechterhand. Wanneer een randje niet direct meegaf, schudde ze wat met haar hoofd en zette meer kracht in haar kaken. Vol overgave werd hier gekloven.  Om haar heen was het druk, maar ze had er geen aandacht voor.  Het terras van Jeronimus zat vol met eters. De meesten hadden onder hun tafel plastic tasjes staan. Koopavond. Dan krijg je dat.

Zelf had ze alleen een kleine handtas bij zich. Die stond op tafel. Zo nu en dan deed ze een greep in het open geritste vak. Voor een spiegeltje. En een lippenstift.

Maar meestal voor haar telefoon.

Er werd niet gebeld. En niet gesmst. Dat controleerde ze regelmatig. De stilte hing ongewenst om haar tafel heen.  De zenuwen kwamen via een wiebelende voet naar buiten.

De klok van het stadhuis sloeg zeven keer. De zon scheen voor het laatst deze dag fel over de kasseien. Straks zou het te fris zijn op het terras en trokken de koopjesjagers weg. Maar nu nog niet. Het bestek kletterde vrolijk op het porselein. Dikke frieten werden in lobbige mayo gedoopt. Een citroentje uitgeperst over de gebakken vis.

In de verte kwam een jongen aangelopen. Hij had een pet op en droeg een loshangend zwart jack dat met iedere stap nonchalant heen en weer waaide. Het meisje was rechtop gaan zitten. Ze had hem ook gezien.

Met haar tong bevochtigde ze haar lippen en ademde diep in, waardoor haar buikje voor even verdween. Een hand ging door het haar en toen was hij er.

“Hoi,” zei ze neutraal. De jongen stond er wat ongemakkelijk bij en wist niet of er handen geschud moesten worden, gezoend, of beide.

“Hé,” zei hij slechts en hij ging zitten. “Was je er al lang?”

“Oh, nee, ik kom net aan,” loog ze overtuigend. “Wil je wat drinken? Ik heb net een wijntje besteld.”

“Ja, lekker. Doe maar een pilsje.”

Beiden keken naar de serveerster die nog te ver weg was om haar blik te vangen.

“Hoe gaat het?” vroeg hij, terwijl zijn ogen over haar lichaam gingen.

Het meisje friemelde wat aan haar jurk. Ze keek hem niet aan. “Het gaat wel. Steeds een beetje beter. Maar nog niet goed of zo.” Dat laatste zei ze met een verwijtende ondertoon. De jongen trok zijn jas uit. Het biertje kon nog niet besteld worden.

“Oh. Dat is vervelend,” en hij schraapte zijn keel. In de verte speelde het carillon de Gymnopédies van Satie.

“Maarre, ik ben blij dat je bent gekomen, want ik vond dat we toch nog even moesten praten. Ik bedoel, het is zo lang heel leuk geweest. Dan moet je niet met ruzie uit elkaar, toch?” Hij hoopte duidelijk op haar instemming.

“Je bent een lul. Ik ben alleen maar gekomen, zodat ik nog eens goed kan zeggen wat voor een eikel je bent. Wie maakt het nou op de verjaardag van zijn vriendin uit? Terwijl mijn hele familie nota bene in de huiskamer beneden zat!”

Ze was harder gaan praten. De jongen keek om zich heen, maar niemand leek hen op te merken.

“Ja, sorry,” zei hij met een schorre stem. “Maar ik was gewoon niet meer zeker van ons. In mijn hoofd was het al een hele tijd een soort van uit. Dat ligt echt niet aan jou.”

Ze keek hem vuil aan. “Nou, denk maar niet dat ik je ooit weer terug wil. Ook niet als je het wel zeker weet.”

De jongen keek besluiteloos. “Wacht je even, ik loop naar binnen om wat te bestellen. Dan praten we verder.”

En terwijl hij met gebogen schouders weg sjokte, verscheen uit haar handtas weer het spiegeltje. De mascara kon nog nét even bijgewerkt worden.

Terrasverhalen zijn onderdeel van de SOLOS Streetedition 2010. Ze zijn behalve op deze site, ook te lezen op 5000 bierviltjes die verspreid zijn door de binnenstad van Den Bosch. Meer info op www.solos.nu Bijdrage leveren aan het Terrasverhalen boek? Mail dan voor meer informatie naar info@mijkepol.nl

Advertenties

  1. Haha, grappig
    Ik wilde even zeggen dat ik je terras verhalen erg leuk vind!

  2. Maar hoe liep ’t af? *Cliffhanger*

  3. Auw, pijnlijk. Nee hoor, die mensen om hen heen horen er helemaal niks van… grinnik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: