Keuren

Dinsdag 10 augustus
Locatie: Theaterfestival Boulevard (
www.festivalboulevard.nl) / Muziekcafé

Op de Boulevard wordt veel gedronken en gegeten. Een constatering die zelfs steek houdt op een landerige maandagmiddag, wanneer de tentjes net wakker worden, maar vele stoeltjes al geruime tijd bezet zijn. De horeca is goed. Dus dat zal een van de redenen zijn. Maar verreweg de belangrijkste heeft een meer voyeuristische achtergrond. Wij kijken graag naar alles dat voorbij loopt. Dat stond vorige week al in de krant. Op de Boulevard wordt gekeurd. Zo ook deze middag, wanneer ik plaatsneem in het Jupiler Muziekcafé. 

Op de tafels liggen folders van voorstellingen. Een beeldschoon meisje, versierd met bont, komt zingend langs. Ze deelt flyers uit. Of ik ook wil komen kijken. Ik knik. Straks. Eerst nog even genieten van de openluchtshow voor me. Kinderen ontdekken het belevingstheater Ergens & Overal. Vooral het huisje waar het binnen regent, blijkt populair. Een opgeschoten puber kijkt ongemakkelijk om zich heen. Zou iemand hem zien? Het water lokt. Het gelach ook. Snel duikt hij naar binnen en komt met een brede grijns weer buiten.

Twee dames naast mij praten op luide toon over een heer die het Rariteitenkabinet aan de man brengt. “Leuk dat bolhoedje. De buurvrouw is er gisteren naartoe geweest. Ze vond het geweldig.” De ander neemt een slok koffie. “Och kijk die nou. Die heeft er echt werk van gemaakt.” Samen staren ze naar een jonge vrouw. Rode lippenstipt, taillerok en kanten blouse. “Lijkt zo weggelopen uit de jaren vijftig,” klinkt het goedkeurend.

Ik glimlach. Toen ik een half uurtje geleden aan kwam lopen, kon ik eveneens rekenen op twee paar starende ogen. Het oordeel werd fluisterend geveld. Geen idee wat de conclusie was, maar ik vind de vrouwen hoe dan ook leuk. De discretie die ze bij mij nog hanteerden, laten ze schaamteloos varen wanneer het de passanten betreft.

“Och, dat kan écht niet. Een goudkleurig trainingspak en slippers.” De vrouw wijst op een man met flinke bakkebaarden. Hij knipoogt en loopt naar haar toe. “Oh jee, dat zei ik vast te hard,” sist ze naar haar vriendin. De man nadert snel. Ze schuifelt onrustig heen en weer. “Dag dames! Ik kan me niet aan de suggestie ontrekken dat ik uw aandacht had, zojuist.” De man trakteert ze op een vette knipoog.

“Oh ja?” antwoordt ze overtuigend onschuldig. Uit zijn zak haalt hij een kaartje. “Ik word heel graag bekeken. Komt u zo ook bingoën?” De vrouw belooft het. Haar wangen rood gekleurd.

Tja. Keuren op de Boulevard. Voor je het weet wordt het afgestraft.

Advertenties

Eén reactie

  1. Nick P.

    Laten we het keuren van de knappe dansers niet vergeten 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: