“Die man heeft een geweer”


Donderdag 17 juni *
Tijd: 16.30 uur
Locatie: Gare du Nord

De laatste dag in Parijs is precies zoals een laatste dag moet zijn. Een beetje regenachtig en een venijnige wind. Tijd om naar huis te gaan, zegt ook het lijf dat zich moedig van metro’s en rioollucht naar laatste winkels sleept. Opeens moeten er cadeautjes gekocht worden.

Met volgepakte koffers stappen mijn moeder en ik aan het einde van de middag een taxi in. Een oudere man kijkt ons vriendelijk aan. “Gare du Nord alstublieft,” zeg ik in het Frans. Het is het station waar Youp van ’t Hek een aantal jaren terug een boekje over schreef. Vanuit het tegenoverliggende hotel Terminus Nord bestudeerde hij het komen en gaan van gasten.

De autoradio laat intussen op de achtergrond voetbal horen. De chauffeur luistert ingespannen. Vuvuzela’s begeleiden de reis langs de grote boulevards waar het een unicum is een wagen zonder deuken te zien.

Bij het station stappen we uit. “Hè, hè, nu eerst een sigaretje,” puft mijn moeder. Ik kijk voor ons. Zwervers, verkopers en andere louche types sieren de ingang. Moeder heeft de shag al gepakt. Te laat om nog een ander plekje te zoeken.

En dus staan we op het vieze plein waar de omroepberichten van binnen al te horen zijn. Ik met een paraplu, mijn moeder wolkjes blazend. Ik ben al jaren solidair met haar verslaving.

Voor ons loopt een man rondjes. Zijn spijkerbroek heeft bruine vlekken en moet om de zoveel passen opgehesen worden. Te groot. Zijn wijde, donkere trui heeft gaten bij de ellebogen. Een zwart petje rust op de vette, lange haren. In zijn rechterhand houdt hij een stok vast. Mooi formaat. Precies lang genoeg om de grond mee te raken.

De man is er duidelijk ook mee in zijn schik. Hij slaat al mompelend onafgebroken tegen een blikje cola dat als afval op de grond ligt. De omstanders kijken af en toe naar zijn noeste arbeid. De cola maakt talloze rondjes.

Met iedere omwenteling gaat de man harder praten. Totdat het schreeuwen wordt en hij de stok optilt om met grote vaart om zich heen te zwiepen. Een voorbijganger wordt boos. Het is een vader van een klein meisje dat bijna geraakt wordt. Woest klinken zijn woorden.

De stokzwieper stopt en doet een greep in de zak van zijn broek. Daar komt een pistool uit. Hij wuift het nonchalant naar het meisje en stopt het weer terug. Alsof het slechts een onschuldig voorwerp is. De vader snelt weg. De aanwezige rokers inhaleren stoïcijns door. Ook mijn moeder. Die heeft het niet gezien. De man hervat zijn cola-bezigheden.

“Kom mam, laten we naar binnen gaan. Die man heeft een geweer,” zeg ik opvallend rustig. Het is immers een wereldstad. Daar kun je dit soort taferelen verwachten. Binnen vraagt mijn moeder of het echt waar is. Ze is opgewonden. Een knallende afsluiting van onze stedentrip.

Terwijl we aan de koffie zitten, zie ik drie brede militairen aankomen. Ze dragen indrukwekkende mitrailleurs. Ik twijfel even. Zal ik het zeggen? Straks is de man gewoon een ordinaire, Franse Damschreeuwer. Knettergek, maar onschadelijk.

Ik sta toch op. En voorzichtig vertel ik wat ik zojuist gezien heb. Bij het woord ‘gun’ verstrakken de gezichten van de macho’s in het camouflagepak (dat overigens in de grijze stationshal geen enkele zin heeft, lijkt me). Ik moet ‘m beschrijven en vertel over de stok. En het blikje. Duidelijke aanknopingspunten. Ik krijg een ernstige hand, word bedankt en het drietal loopt haastig naar de ingang. Druk overleggend.

Onze trein word op dat moment omgeroepen. We tillen onze bagage richting Thalys en stappen in. En terwijl we Parijs uitrijden, luister ik goed.

Maar geen enkel schot wordt gelost.

*Pol verbleef afgelopen week in Parijs. Deze week een greep uit de belevenissen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: