Dichterlijkevrijheidsgemak

Aangezien Pol tot vrijdag in Parijs bivakkeert, deze week een  aantal gastbloggers. De gebroeders Nijman en  T.G. Gritter zullen in de geest van Pol bloggen. Althans: dat hoopt zij.

Vrijdag 18 juni
Locatie: Utrecht en omstreken
Tijd: 15.14 uur

Vrijdagmiddag, veertien over drie. Op mijn vrije middag -wat heet- pak ik mijn mountainbike en plan ik in een aangenaam tempo een retourtje Nieuwegein. Het plan was eerder deze middag om de trein naar Hilversum te pakken en in de geest van Pol forensende onrendabelen af te zeiken, op het traject dat dit blog zo gunstig gestemd is in het aanleveren van de meest bonte interacties. Vanaf je fiets De Mensen belachelijk maken is echter het nieuwe Pol Blogt, zo las ik gisteren, dus ik cross mediaal (dat is, met een blogplan in m’n kop) langs het kanaal richting zuid-westen in de hoop tegen mijn gaststukje aan te botsen – geheel in de geest van Pol.

Dat blijkt minder makkelijk gezegd dan gedaan, want ik ben de tweede straat rechts nog niet uit of ik rijd al op een gefingeerd stukje waargebeurde interactie in. Buiten de kroeg die ik aan mijn rechterhand dreigde te passeren tot ik op het uurwerk aan mijn linkerpols waarnam dat de vier alweer in het uur zat (kwart voor half vier, om precies te zijn), staan drie mannen van mijn leeftijd uitvoerig het onderwerp van de dag te bediscussiëren. Mijn verbazing wordt nauwelijks geschetst door de bontheid van het gezelschap – ik ben daar immers volledig vrij in: het drietal bestaat uit een Duitser, een Spanjaard en een Braziliaan. Terwijl ik het idee heb het decor van een slechte sociaal-culturele grap te betreden die zich vaker wel dan niet in een kroeg afspeelt, sluit ik mij als Nederlander –herkenbaar aan een nog altijd overheersend Brabants- bij het gezelschap aan. Of ik mogelijk als aanhanger van een statistisch gezien kansloze natie het geschil wil beslechten, zo vragen ze mij voor het dichterlijkevrijheidsgemak in nagenoeg perfect Nederlands. Of ik de toernooiwinnaar aan wil wijzen, zo vragen ze specifieker. Doorgaans ben ik de laatste persoon om in de arm te nemen als WK-horoscoper, maar vandaag kan alles, dus ik laat hen een voor de gelegenheid toevallig in de kontzak meegenomen grafiek zien die op basis van een reeks niet binnen deze blog passende berekeningen aantoont dat dat haast Duitsland wel moet zijn. Frits Jozef -ik noem hem Frits Jozef- kijkt mij glunderend aan, terwijl PePe en Donaldinho min of meer totaal niet hetzelfde doen vanuit een oogopslag die je het best beteuterd kan noemen. Met tegendoelpunten van landen als Noord-Korea en Zwitserland wordt dat al snel je fabrieksinstelling, zo’n terneergeslagen snoet. Theorieën te over wat PePe en Donaldinho betreft om aan te nemen dat zo’n marginaal gespeeld openingsduel enkel de kansen van deze favorieten versterkt, maar ik laat me niet van mijn stuk brengen, en houd mijn voet erbij. Het wordt Duitsland jongens, zeg ik in nog altijd onvervalst Brabants. En ik zal jullie zeggen waarom, voeg ik toe terwijl ik het eerder genoemde blaadje -dat voor zover jullie weten even goed blanco had kunnen zijn- opfrommel en wegvouw. Het is namelijk heel simpel.

Als ik uitgelegd heb waarom het dan zo simpel is -daar laat ik het verder bij, voordat ik de poolwinst omwille van deze openbaring moet gaan delen- krijg ik van alledrie de landen aanwezig een instemmende, zij het in twee gevallen wat teleurgestelde knik. Oké, helder, lijken ze te willen zeggen, terwijl ze me de hand schudden en een eerste biertje aanreiken. Dat doen ze echter niet. Sterker nog, ze doen helemaal niets meer, en verdwijnen langzaam in de ijle lucht waar ik ze zojuist zelf nog uitgetrokken heb, terwijl ik uit de halfslapende houding veer waar het treinstel me zojuist in geschud heeft gedurende de vele bochten die het fantasierijke traject zo kenmerkt.

Ondertussen meert het blauw-gele NS voertuig in Utrecht aan. Vers terug uit Hilversum Media City en ik heb in twee treinritten precies niets meegemaakt. Geeft ook niks, verzin ik gewoon een ritje met een mountainbike -die ik niet heb- om een blog te pennen dat er eigenlijk alleen op gestoeld was een cross mediaal grapje te verwerken in een tekst die langer geworden is dan nodig.

Robert Nijman

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: