Een oranje engel

Aangezien Pol tot vrijdag in Parijs bivakkeert, deze week een aantal gastbloggers. De gebroeders Nijman en  T.G. Gritter zullen in de geest van Pol bloggen. Althans: dat hoopt zij.

Maandag 14 juni
Locatie: voor de tv
Tijd: na afloop van Nederland-Denemarken

Ik ben verliefd op een engel. U natuurlijk ook. Maar ik doel op die stralende verschijning, die -zo neem ik aan- een groot deel van mannelijk Nederland voor het eerst in vuur en vlam zette tijdens het EK van 2008. Een oranje engel dus.

Een allochtone, die 34 jaar geleden geboren is in Letland. Hoogblond, dus ook voor de racisten in de Nederlandse politiek meer dan aanvaardbaar, want geverfd witgeel met een zekere uitgroei schijnt daar in trek te zijn.

Ze heet Daina. Daina Zagata. Alleen die naam al doet de lendenen beven. Ik ben geen medicijnman, maar vermoed allerlei stofjes die mijn lichaam anders doen aanvoelen.

Intussen lees ik uw dirty mind (a joy forever, nietwaar?). Want u heeft inmiddels de conclusie getrokken dat hier een archetype man aan het woord is, die valt op grote borsten. Fout dus. Zulke tweelingen boeien mij niet. Groot, klein, appel of peer: het interesseert me voor geen meter.
Toegegeven: Daina is een fantastisch mooie vrouw. Met ouderwets vrouwelijke vormen. Rondingen om te zoenen. Ze zou zo uit de Hollandse klei getrokken kunnen zijn. In niets heeft ze iets weg van de botjes met vel, die de catwalks domineren. Goddank.

Het is haar gezicht, haar blik. Die schitterende ogen -waarin men kan verdrinken- en o zo heerlijke lach. Met andere -inmiddels politiek incorrecte- woorden: ze kijkt zo lief… Ik moet er niet aan denken haar ooit tegen het lijf te lopen (dat neem ik direct terug) of haar terug te zien en horen in, laat ons zeggen, RTL Boulevard. Want ik vrees een stem die de gevederde Aphrodite plotsklaps verandert in een baviane met de roepnaam Anita. Begrijpt u waarom borsten voor mij geen onderscheidende factor zijn? Platte vocalen wel.

Een vriend kwam na afloop van de wedstrijd even langs voor een high five. Want gewonnen. Hij heeft een totaal andere smaak dan ik. “Heb j’t gezien? De Bavariameisjes zaten ook weer op de tribune. Wauw!”  Hij doelde op de verzameling in oranje mini-jurkjes gestoken corpsmeisjes, die je net als die rennende paardenstaarten bij het hockey niet uit elkaar kunt houden. “Ja ja, maar waarom doet Bavaria dit eigenlijk?” vroeg ik me hardop af. “Om Heineken dwars te zitten natuurlijk. Gratis publiciteit. Geweldig gewoon!” Zijn enthousiasme leek niet te stoppen. “Maar het is en blijft toch allemaal kattenpis hoor…,” probeerde ik nog.

Hoofdschuddend ging hij zijns weegs. “Jij bent blind man. Jij hebt totaal geen oog voor mooie vrouwen, al zouden ze op een decimeter afstand voor je neus staan.”

Ik vermoed dat het toch waar is: engelen zijn niet voor iedereen zichtbaar. Het is een troostende gedachte, want ik hou haar graag voor mezelf. Kunnen wij afspreken dat u dit blog niet gelezen hebt?

T.G. Gritter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: