Dames zonder kleren

Vrijdag 11 juni
Locatie: Parade Den Bosch
Tijd: 15.10 uur

De Sint Janskathedraal in Den Bosch heeft er zin in vandaag. Ieder kwartier gooit het carillon de bescheiden registers open. De Gymnopédies van Satie dwarrelen neer op de kasseien van de Parade. Het plein dat ooit plaats bood aan honderden auto’s, maar er sinds de opheffing van de parkeerplaats al maanden wat verlaten bij ligt. Wachtend op een nieuwe bestemming, striemden herfstregens en waaiden ijskoude sneeuwvlokken neer op de vakken waar voorheen Volvo’s en Mini’s gebroederlijk naast elkaar stonden.

Vandaag is van die somberheid niets meer te merken. Een aantal mensen loopt wat verbaasd rond op het plein dat veranderd is in een Italiaanse beeldentuin. Met de tasjes van de Zara en Hema nog in de hand wordt er, al likkend aan ijsjes, gekeken naar grote foto’s van Zuid-Europese landschappen. Die vormen het decor voor honderden beelden, neergezet ter ere van het 30-jarig jubileum van het Liliane Fonds.

Sommige zijn vastgemaakt aan zware, houten sokkels. De meeste lijken echter bij toeval neergestreken aan de voet van de kerk.

Helemaal naakt.

Rondom een groepje gebeeldhouwde blote vrouwen staan twee tieners. Serieus bekijken ze de borsten van de dames. “Ik vind deze het mooist, geloof ik. Niet te groot en in proportie,” oordeelt de langste van de twee. Hij draagt een wijde spijkerbroek en sportschoenen. Zijn vriend staat een stukje verderop.

“Nee, joh! Moet je deze zien! Net Ineke!” roept hij enthousiast naar de lange. Die loopt naar hem toe. “Hoe weet jij dat nou? Je hebt nog niets eens met d’r gezoend. Laat staan dat je haar zonder kleren hebt gezien.”

De vriend wordt rood. “Ach, hou je kop,” snauwt ie en hij loopt weg.

Naast al het naakt staat een groep mensen zes levensgrote mannen te bekijken. Ze zijn van klei. Een vrouw in Gaastra windjack lacht hard. “Dit lijken wel paspoppen!” De andere dames giechelen mee. De enige heer in het gezelschap bromt ontevreden. “Dit is toch geen kunst? Zevenduizend euro per stuk nog wel! Voor dat geld kan ik zoiets ook wel maken ja.” Hij draagt een rode broek en een wit McGregor shirt. Om zijn nek hangt een rond leesbrilletje.

“Nou, Gerard, doe niet zo flauw! Trouwens, dit is voor een goed doel, weet je nog?” kirt mevrouw Gaastra. Gerard haalt zijn schouders op. “En dat moet het leuk maken? Al zou het voor de kaasboer zijn! Zullen we een pilsje gaan drinken?”

De dames twijfelen. De beeldenparade is nog lang. Wanneer de lange tiener zich bij hen voegt om het zestal ook te bekijken, begint het lachen weer. Gerard voert het woord. “Moet jij niet naar school? En mag je al dat bloot wel zien?”

De jongen reageert niet. Zijn vriend roept hem. “Kom Joris, gaan we nog even wat drinken op het terras!” Samen wandelen ze richting uitgang. De club van Gerard volgt.

Zonder te kijken lopen ze langs de collectebus van het Lilianefonds. “Meisjes, een beetje tempo! Heineken wacht niet!” bralt de rode broek.

Terwijl ik hen nakijk, zie ik dat Joris en zijn vriend hun geld bij elkaar leggen. Samen hebben ze precies genoeg voor de kalender waarmee ze het goede doel steunen. Ik hoop maar dat de dames zonder kleren er ook in staan.

NB: Deze blog is geschreven voor het Liliane Fonds en verschijnt daarom ook op www.lilianefonds.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: