Het vrouwenklasje bodypump

Woensdag 2 juni
Locatie: sportschool Utrecht
Tijd: 20.00 uur

Aan hun bezwete shirts te zien, waren ze er al even. De twee gespierde jongens die ieder om de beurt zware gewichten ritmisch boven hun hooft hieven. De kleinste van de twee zat op het zadel van een hometrainer, maar trapte niet. Hij keek naar zijn vriend die met trillende armen de halters de lucht in duwde.

Op het zadel kon hij de fitnesszaal goed bestuderen. De meisjes, die in strakke broekjes voorbij liepen, werden nagekeken. Een goeie kont kon rekenen op een kreet van bewondering. Was die blijk van goedkeuring hard genoeg, dan stopte de gewichtheffer even zijn bezigheden en keek mee.

“Sjonge, sjonge,” zei hij dan. Waarna hij de loden kilo’s weer beetpakte.

Vanaf mijn spinningfiets kon ik hen goed bekijken. Toen ik de zaal binnen kwam, was het angstvallig stil gebleven. Ik vermoedde dat mijn wijdvallende sportoutfit daar iets mee te maken had.

Terwijl ik mijn stuur nog wat hoger zette, ging een dun meisje tegenover me zitten. Met haar rug naar de twee mannen, die haar al hadden opgemerkt. De kleinste had de schoonheid het eerst gezien. “Zohoo…!” verzuchtte hij. Het teken dat de ander zijn activiteiten snel staakte.

“Nou, nou,” voegde die toe. En de gewichtjes bleven liggen.

De les begon. Harde housemuziek vulde de zaal. De dictatoriale instructrice van vorige week was er ook weer.

Gezellig.

“En we gaan lekker MOE worden deze les!” brulde ze door haar microfoontje. “En dat betekent dat we nu drie minuten gaan staan op de pedalen. En goed meetrappen op het ritme van de muziek!”

Mijn spieren deden na luttele seconden al flink pijn. Maar het dunne meisje vertoonde na ontelbare omwentelingen nog steeds geen spoor van vermoeidheid. Overdreven actief hupte ze op en neer. Haar billen gingen van links naar rechts.

De mannen waren er intussen goed voor gaan zitten. Hun hoofd ging net als met een spannende tenniswedstrijd mee met de beweging. De kleinste had een handdoek om zijn nek geslagen. Met zijn hand pulkte hij er gedachteloos aan, terwijl hij samen met zijn vriend van het uitzicht genoot.

“Oké, en ga maar weer zitten!” riep de docente. De jongens keken teleurgesteld.

Het meisje nam een slok water en deed de blonde haren opnieuw in een staart. Het publiek had inmiddels het zware metaal weer opgepakt. De kleinste was aan de beurt. Die kon rustig zijn gang gaan, want we werden geïnstrueerd het volgende half uur te blijven zitten.

“We gaan klimmen jongens! Gewoon op het zadel en lekker veel weerstand bijdraaien.” Op het stepapparaat naast de mannen had inmiddels een wat dikkere vrouw plaatsgenomen. Het zweet gutste van haar lichaam en haar voluptueuze borsten deinden mee met iedere beweging.

Ik kon de langste niet verstaan, maar hij tikte zijn partner aan. Die keek even naar de buurvrouw en begreep het.

Even later liepen ze samen naar een ander zaaltje. Met zicht op het vrouwenklasje bodypump dat net begonnen was.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: