“Ze zijn veel groter dan anders!”

Donderdag 27 mei
Traject: Utrecht CS – Hilversum Noord
Tijd: 08.38 uur
Vertraging: 0 minuten

“Ik weet dus niet zeker van wie het is. En dan kan ik het natuurlijk nog weg laten halen, maar dat vind ik toch een soort van best wel drastisch.”

Het was nog vroeg in de ochtend. En in de bomvolle trein naar het o zo sfeervolle Mediapark zaten de meeste negen tot vijf journalisten ingespannen naar de digitale krant op hun iPhone te turen. Ik nam plaats tegenover twee vrouwen. Begin dertig, in hippe bloemetjesjurkjes en korte leren jasjes. Outfits waarmee ze straks niet op zouden vallen in omroepland, waar alle dames  in vergelijkbare kleedjes rondlopen.

De twee jurkjes zaten er al toen ik arriveerde. Diep in een gesprek verwikkeld. Beide namen zo nu en dan een slok van de nog dampende kioskkoffie.

“Hoe lang weet je het al?” vroeg de meest rechter. Haar buurvrouw moest even nadenken. “Nou, ik ontdekte het zaterdag. Want ik moest dus eigenlijk de week ervoor al ongesteld worden. Maar ik denk nog, het zal ‘t warme weer wel zijn. Dan is het misschien een beetje in de war. Maar opeens deden m’n borsten ook pijn. En, nou ja, toen heb ik dus bij de Etos maar een test gekocht.”

De man naast mij sloeg geërgerd op zijn telefoon. Ik vermoedde een T-Mobile klant.

Het rechter jasje bekeek zichzelf in een klein zakspiegeltje terwijl ze nonchalant vroeg: “Peter weet er zeker niets van?”

  – “Nee, zeg, dat kan ook helemaal niet. Want het zou dus ook van die ene keer kunnen komen. Met Maikel.”  Ze deed haar blauwe jasje uit. Er verscheen een indrukwekkend decolleté.

Dat viel de buurvrouw ook op. “Sjesus, je ziet het ook! Ze zijn veel groter dan anders!”

Nu keek de man naast mij ook.

“Echt waar?” En verschrikt voelde ze even. “Ja, nu je het zegt! Zul je zien dat Peter het straks merkt. Oh, dit is echt heel ellendig. En het ging zo goed tussen ons. Ik heb gewoon één stomme fout gemaakt.”

Het rechtse jasje stifte haar lippen. “Ik wist ook helemaal niet dat je het met Maikel gedaan had. Waarom eigenlijk?  Je woont nu al vijf jaar samen.”

Er verschenen tranen boven de grote borsten. “Dat was ook geen opzet! Maar ik had gewoon veel te veel gedronken. En toen gebeurde het opeens.”

De twee zwegen even. Mijn buurman probeerde weer een internetsignaal op te vangen.

“Ik zou het weg laten halen,” zei die rechter plots. “Je kunt nu nooit weten van wie het is. Dat is oneerlijk voor Peter.”

Ze stonden op. Hilversum Noord naderde.

“Ja, maar ik dacht dus. Aangezien Maikel heel erg lijkt op Peter, kan het misschien geen kwaad. Er is een hele, héle kleine kans dat het van hem is. En als dat zo is, dan merkt Peter het nooit. Ik bedoel, het zijn tweelingbroers.”

De twee stapten uit, terwijl achter mij de buurman juichte. Hij had eindelijk verbinding.

Advertenties

  1. Mo

    Klein leed… Mooi verhaal! Het zal je maar gebeuren, dat je niet weet wie de vader is. scherpe conclusie: Technisch gezien maakt het helemaal niet uit of het kind van de ene eeneiïgetweeling is of de ander…

  2. Jan

    Mwa, grote kans dat die twee broers ‘het’ wel van elkaar weten…

  3. Eerste keer dat ik hier kom. Meteen verslaafd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: