Een halve garnaal en drie sponzige inktvisringetjes

Dinsdag 11 mei
Traject: Utrecht CS – huis
Tijd: 18.30 uur
Vertraging: 0 minuten

De aanwezigheid van een supermarkt aan de overkant van de straat maakt dat ik mij iedere avond moet verzetten niet nog heel even een loopje te maken naar die enorme voorraadkast, vol met heerlijkheden waarvan ik het bestaan een lange tijd niet kende.

Gelukkig ben ik lui van aard en dien ik twee hele lange trappen af (en nog veel erger, later weer óp) te lopen, voordat ik er ben. Veelal blijf ik dan ook bij het toilet op de eerste etage steken en bedenk ik me dat ik best een avondje zonder ingemaakte kersen of chocoladekoekjes kan.

Vanavond reed ik in de bus langs de winkel en realiseerde ik me dat ik haast moest maken. Het was al iets na etenstijd en mijn grootgrutter is het leukst op spitstijden. Het personeel raakt tijdens drukte namelijk steevast overstuur en altijd gaat er op datzelfde moment van alles mis. Geen streepjescode op de muesli, bijna alles uitverkocht, ontevreden klanten en een jongen van de groente die ook niet precies weet wat het verschil is tussen een aubergine en een courgette. En dan is er ook nog eens geen Marlboro in de sigarettencorner.

U begrijpt: dat wilde ik niet missen.

Ik haastte mij dus naar het slagveld en betrad de winkel precies op het juiste moment. Een meisje van de kassa was wild met haar armen aan het zwaaien en schreeuwde hysterisch naar de jongen van het vlees. “Hoeveel kost een ons rosbief? Je bent het vergeten te stickeren!”  -“Wat zeg je? Ik ben net salami aan het snijden!” tetterde de jongen terug.

“EEN ONS ROSBIEF, MAN! HOE DUUR KOST DAT?” De rij bij haar kassa had een indrukwekkende lengte bereikt. Ik passeerde de wachtenden en stapte opgetogen naar de vis. Daar was zoals gebruikelijk geen graatje meer te bekennen. Een vrouw stond met een geïrriteerde blik naar een halve garnaal en drie sponzige inktvisringetjes te kijken. “Nou, er is weer lekker ingekocht hè?” voedde ik haar ergernis.

“Het is hier ook altijd hetzelfde liedje.”  Ja hoor, ze  hapte.

“Ik snap niet dat er rond etenstijd geen fatsoenlijk eten meer te vinden is,” zei ze boos. Een puisterige puber liep net op dat moment langs. Ze greep zijn arm. “Zeg, vakkenvuller, ik vind het een schande dat er helemaal geen zalm meer is!” Hij keek haar glazig aan en ik betwijfelde of hij wist hoe zalm er uitziet.

“Heeft u al in de diepvries gekeken?” opperde hij. De vrouw zwol op. “Ik wil helemaal niet in de diepvries kijken,” sprak zij op luide toon. “Ik wil verse vis!” De jongen haalde zijn schouders op. “Ik ben eigenlijk niet van deze afdeling. Dus misschien kunt u het nog eens bij het brood vragen,” en hij holde naar de sigarettenhoek waar de pleuris uitgebroken was.

Daar trok een furieuze man mijn aandacht. Ik huppelde snel achter de puber aan. “EN IK WIL GEEN LUCKY STRIKE! DAT IS TOCH NIET HETZELFDE ALS SAMSON SHAG!” Tussen zijn benen stond een kratje Heineken. Een mager meisje stond hem zenuwachtig te woord.

“Wilt u het dan misschien proberen met een ander merk? Veel klanten zijn ook erg tevreden over ons huismerk.” De man boog zich dreigend over de balie heen en trok aan haar veel te grote giletje. “Wat denk je zelf moppie?” Het meisje stamelde wat en zweette hevig. Achter haar hoorde ik: “NEE, GEEN HAM! ROSBIEF! EEN ONS!”

En vanuit mijn ooghoek zag ik de zalmvrouw aankomen. Zij had vast net ontdekt dat de diepvries ook leeg was.

Advertenties

  1. Met Jonathan Safran Foer nog altijd vers in mijn achterhoofd heb ik geen medelijden met de zalmmevrouw die geen graatje meer kon vinden. 😉 Gelukkig zijn kersenbonbons volgens Het Boek heel verantwoord en kun je deze dus zonder schuldgevoel eten. Trouwens, kersen zijn ook nog eens hartstikke gezond!

  2. Je hebt nog geluk……Bij onze super is de voorraad altijd mager.
    En is iets in de aanbieding is kan je er vergif op innemen dat je van een koude kermis thuis gaat komen. Creatief shoppen is voor mijn een survival techniek geworden. 😉

  3. Jan

    Iets anders aanbieden als vervanging voor Samson is sowieso een doodzonde. Haal Samson van de markt en je hebt opeens een heleboel niet-rokers. Hetzelfde geldt voor Marlboro, maar mensen die dat roken doen dat niet voor de smaak, maar om een of ander imago.
    Overigens: hoe duur kost een ons rosbief nou helemaal…?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: