Onschuldige kijkers en blond haar. Dat zijn de allerergsten.

Dinsdag 4 mei
Traject: Hilversum Noord – Den Bosch
Tijd: 16.28 uur
Vertraging: 75 minuten

Kinderen in een trein zijn eigenlijk nooit een goed idee. De enkele schattige kleinzoon die samen met opa vanuit de coupé bijzondere vogels spot daargelaten. Voor de overige minderjarigen geldt dat het me zinvol lijkt hen samen in één treinstel te zetten. Met afgesloten deuren en een grote ballenbak in het midden. En zonder intercom, zodat er door de rest van de trein niet om de minuut getetterd kan worden dat Frans/Jaap/Joris/Sanne/Fatima opgehaald wil worden door papa of mama.

Bij de NS heeft men dat nog nooit bedacht. Sterker nog, onze kleuters wordt gestimuleerd vooral lekker met de trein te reizen. Voor slechts twee euro vijftig mogen de limonadedrinkers en ziektedragers van Maastricht tot Groningen op de bankjes staan en huilen dat het een lieve lust is. De kleine rakkers doen stuk voor stuk hun best alles uit de nietige rijksdaalder te halen.

Zo ook vandaag.

Het was een bende op het spoor. Een seinstoring zorgde voor een enorme chaos tussen Utrecht en Den Bosch. Er diende gereisd te worden via Nijmegen. En dus stapte ik gelaten in de trein richting Gelderland. Er was nog één stoel vrij. Tegenover een grijze dame en een meisje van een jaar of vijf. Ze leek zo weggelopen van een Anne Geddes poster waarop ze -gedoopt in gesmolten chocola met twee vlinders op haar billen, gezeten op een drie weken oude puppy- met haar blauwe ogen oneindig schattig de wereld in keek.

Onschuldige kijkers en blond haar. Dat zijn de allerergsten.

“Oma, ik wil te-ke-nen!” Het meisje keek met een ongelukkige blik naar haar grootmoeder. “Och, schatje, wil je tekenen?” herhaalde oma alsof het kind niet zojuist een dwingende oproep gedaan had. “Zullen we je potloodjes even pakken dan? En je kleurboekje?” Het meisje knikte en toonde een indrukwekkende pruillip.

De kleurtjes zaten in een metalen koker met een dop. Dat leek me vragen om problemen. En inderdaad. Blonde haren had nog nauwelijks haar vingertjes om de buis gesloten of alles flikkerde op de grond. Het ideale moment om eens lekker in gebrul uit te barsten.

Oma propte snel een dropje in de opengesperde mond en boog door haar artroseknieën om alles op te rapen. Het meisje stopte met schreeuwen en keek met een goedkeurende glimlach naar het hoopje botontkalking op de grond. Met haar handje schoof ze snel langs de stapel prentboeken die op het tafeltje lag. De extra dikke editie van Rupsje Nooitgenoeg lazerde met een klap op het achterhoofd van de bejaarde.

“Och, laat je nu ons favoriete rupsje vallen?” vroeg het slachtoffer naïef. “Het is toch wat vandaag. Zal ik je wat voorlezen?” Het meisje knikte. Het rimpelige slachtoffer ging weer zitten en wreef even over haar hoofd. “Neem ik even een aspirientje schat. Weet jij waar oma het restje water gelaten heeft?” Het engeltje liet de lege fles zien, waar het zojuist de laatste slok uit genomen had.

“Geeft niets liefje. Hoofdpijn gaat vast vanzelf over. Wil je het verhaal van Kikker horen?” En de coupé werd getrakteerd op de avonturen van een groene amfibie die allerlei dubieuze dingen deed met een blinde mol en een bloot varken.

“Ik heb honger!” onderbrak kleindochter een spannend hoofdstuk. “We gaan straks eten prinsesje. Iets wat jij héél lekker vindt.” Het meisje fronste haar wenkbrauwen. “Maar ik heb NU honger! Dit duurt veel te lang! En jij leest het ook helemáál niet goed voor! Opa kan dat veel beter.”

Uit haar mond haalde ze het dropje en plakte het op het raam. “Zing jij anders nog eens dat ene liedje over de kapitein en de matroos?” stelde grootmoe voor.

Naast ons zuchtte een oudere man hoorbaar. “Waarom zucht die meneer zo vervelend oma?” vroeg blauwe ogen lekker hard. “Oh, sommige mensen zijn heel onfatsoenlijk en houden niet van kindjes, lieverd. Weet je wat: we zingen het samen lekker luid! Speciaal voor die meneer.”

Advertenties

  1. Prima stukje. Kinderen zijn hinderen, zij mijn vader vroeger al. Tegen mij 🙂

  2. LiqueAngel

    Oma was murw.
    Had het helemaal gehad met het wurm. Nu moest ze ook nog met de trein, omdat die lul van een opa zo nodig de auto wilde. Ja, hij had het goed bekeken. Hij wel.

    “Mam, het is maar voor 3 nachtjes”. Zei haar dochter die een heel voorname baan had. “Het is vakantie en de vaste oppas is zelf weg”. Oma voelde zich overstag gaan. “En haar vader zit met die slet op Ibiza, alweer..”..Oma ging overstag..

    Opa was het binnen een uur en een bladzijde voorlezen al zat. Oma had een engelengeduld, vroeger al. Haar eigen kinderen liepen al over haar heen. Al kon je destijds nog wel wat nuance hanteren. En desnoods een tik uitdelen.
    Na 3 dagen en vooral slapeloze nachten van aanhoudend gezeur en gejank om niets en de onmacht om er ook maar iets aan te doen zonder dat ze haar kleinkind ooit nog te zien zou krijgen, dulde ze de meeste flauwekul. Streng optreden had slechts een averechts effect, merkte ze. En de ellende duurde daarbij nog eens 3 x zo lang.

    Maar vandaag zou het prinsesje naar huis gaan. Vandaag!

    “Dat half uurtje treingedrein laat ik me nog welgevallen en dan reageer ik me naderhand wel af op opa..of op de buurvrouw..”

  3. Eddie van Boxtel

    Blonde haren en onschuldige kijkers, een jonge Mijke? 😉

  4. Els Verlinde

    Heeft iemand de ducktape gezien?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: