Schoonmaak-Pool

Donderdag 8 april
Traject: Utrecht CS – Hilversum CS
Tijd: 09.58 uur
Vertraging: 0 minuten

In de treinen naar Hilversum is het nu al weken een vieze bedoening. Tussen de bankjes door loopt wel eens een verdwaalde Pool die de vuilnisbakken leegt, maar er komt geen doekje aan te pas. Deze ochtend moest hij (het is wonderlijke genoeg ook iedere keer dezelfde Oost-Europeaan) daarom flink trekken aan een Spits die vastgeplakt zat aan het kleine tafeltje. En op de vloer lagen deze morgen nog steeds talloze vertrapte paaseitjes.

Terwijl ik het minst vieze bankje uitzocht, deed een blonde man hetzelfde. Hij haalde uit zijn achterzak een tissue, spuugde er even op en wreef toen hard op het groene leer. Na een kleine minuut was hij tevreden en nam plaats. Uit zijn grote tas kwam een klein flesje. Een penetrante alcohollucht vulde de coupé. Een flinke klodder van het desinfecterende spul wreef hij over zijn handen.

Ik ging tegenover hem zitten en keek naar het boek dat op zijn schoot lag. De Koninginnerit stond er op. De omslag was zuurstokroze en een grote prijsstikker van Albert Heijn sierde de kaft.

4,99 euro.

De man had een ringbaardje en zijn scheiding was donker van de uitgroei. Hij deed me een beetje denken aan Gordon. Een net te strak t-shirt zat in zijn lichte spijkerbroek. Die was versierd met allerlei letters. Een echte tekst kon ik er niet uit halen. Alleen bij zijn gulp stond er een leesbaar woord.

Kruis.

Ik probeerde er niet al te lang naar te kijken, maar intrigerend vond ik het wel. Terwijl de trein gestaag verder reed, liep de schoonmaak-Pool weer langs. Hij hield een grote vuilniszak vast en liep in snel tempo door de coupé, de losliggende blikjes negerend. Ik zag dat de man er ook naar keek. Toen de halfslachtige poetser weg was, keek hij me kort aan.

“Tut, tut, tut, vooral je handen niet vies maken hoor,” zei hij al hoofdschuddend tegen mij. Ik glimlachte vaag. De overbuurman had het niet in de gaten. Die was alweer verdiept in zijn boek.

Ik probeerde naar buiten te kijken, maar de ramen leken bedekt te zijn met een laagje olie. Het beeld was vertroebeld, maar ik durfde het glas niet schoon te vegen. Niet iedereen had immers zakdoekjes in zijn tas. Ik hoopte dat meneer uitgroei het misschien zou zien, maar die was nog altijd geconcentreerd aan het lezen.

Vlak voor station Hilversum begon het opeens ontzettend te stinken. De mestlucht was overweldigend en mijn overbuurman dook met zijn neus in zijn modieuze sjaaltje. Net toen ik twijfelde of ik alvast naar de deur zou lopen, stormde de Pool binnen.

In zijn hand hield hij een bus toiletverfrisser. Na een paar keer flink spuiten, rende hij snel verder. Op zijn route wist hij een broodje filet Américain plat te trappen en een klokhuis te verpletteren.

Zijn laatste stap zette hij op een verdwaald pakje appelsap. Een restje geel vocht spoot naar buiten. Precies op de rechterbroekspijp van de blonde man.

Die vloekte en deed een greep in zijn tas. Ik vluchtte snel naar buiten. Bang om bedwelmd te worden door de combinatie luchtverfrisser en alcohol.

Advertenties

  1. Nou lekker hoor, ik zou gewoon korting vragen voor mijn kaartje.

  2. Eddie v. Boxtel

    stuur deze blog maar naar de ns 🙂 met traject en tijdstip erbij, kijken hoe lang je oostblok vriend er nog werkt 🙂

  3. Eddie v. Boxtel

    oh en iemand enig idee waar ik zo’n broek kan kopen? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: