Vader en dochter


Vrijdag 2 april
Traject: huis ouders – Den Bosch CS
Tijd: 11.00 uur
Vertraging: 0 minutern

Het was vanmorgen een herrie van jewelste. Een percussionist sloeg enthousiast op zijn bekkens, iemand speelde afwisselend op de tuba of fluit en een elektrische gitaar zorgde voor snoeiharde uithalen.

En het was pas zeven uur in de ochtend.

Gisteravond was ik ook al met die kabaalmakers naar bed gegaan. Mijn eigen Kleintje Pils liet toen om de vijf minuten zijn klanken horen. De pauzes waren gelukkig net lang genoeg om in slaap te vallen. Maar vanochtend was het stel alweer in volle sterkte aan de gang.

Mijn vader gokte dat het een oorontsteking was. Ik kon hem de eerste drie keer niet verstaan, omdat de drummer net de grote trom ontdekt had. Toen ik hem begrepen had, schudde ik vertwijfeld mijn hoofd. Ik wist haast zeker dat dit nooit meer weg zou gaan. Had ik net een televisie-uitzending over gezien. Tinitus heette de kwaal. En genezing was er niet.

U begrijpt, ik zag het zonnig in.

Toen we een paar uur later gezellig samen in de auto zaten, had mijn vader een oplossing. Hij haalde een cd tevoorschijn. “Dit is een compilatie. Met al mijn favoriete nummers. Zoek ik gewoon even de meest harde eruit. Die komen wel over jouw eigen dweilorkest heen.” Ik vond het een goed idee.

En dus knalden de sixties door onze auto. Mijn vader kon alles meezingen. Dat heeft ie altijd al gekund. Toen ik nog klein was, ging ik vaak met hem mee naar de kroeg of concertzaal. Terwijl hij beschermend zijn handen over mijn oortjes legde, luisterden we samen naar de nieuwste muziek. Ik had dan geen idee waar die vreemde Engelse zanger over zong, maar ik vond het altijd erg stoer als hij daarna met mijn vader ging praten.

Al snel leerde ik dat dit interviews waren. Mijn vader was namelijk popjournalist. En wanneer ik vrij was van school, mocht ik mee. Aan papa’s hand beroemdheden interviewen. En na afloop vertelde mijn vader dan waar de liedjes over gingen en wat die aardige zangeres tegen mij gezegd had.

Het is al lang geleden dat ik in pyjama op zijn schoot zat, terwijl hij midden in de nacht naar Amerika belde. Inmiddels gebeurt dat niet meer. Ik werd groter en mijn vader stopte met zijn werk als journalist. Wat overbleef, is haast een enge hoeveelheid kennis over de muziekgeschiedenis.  

Zo komt het regelmatig voor dat ik mijn vader bel wanneer ik een leuk liedje hoor. Met de telefoon sta ik dan naast de radio. Even later hoor ik de titel, de band en de overige informatie. Vooral dat laatste kan zo tien minuten duren. De ex-journalist heeft namelijk het talent ook alle roddels en persoonlijke relaties te onthouden. Oh, en het komt regelmatig voor dat er nog snel aan toegevoegd wordt: “maar je weet toch wel dat dit liedje gejat is hè? Tien jaar eerder speelden die en die dat al. Dat was overigens in een tijd dat ook…”

U snapt het.

Maar deze morgen was er geen tijd voor extra informatie. Non-stop volgde de ene hit op de andere. Het was weer even net alsof we bij een goed concert zaten. Ik staand op een barkruk en hij zorgzaam ernaast.

Na een minuut of tien merkte ik dat de muziek ook bij Kleintje Pils in de smaak viel. Het orkest in mijn oor speelde enthousiast mee. Nog in de maat ook.

Advertenties

  1. Pingback: Vader en dochter | Toegangskaarten

  2. Titel : lady madonna
    Artiest: The beatels
    Roddels:…………?????

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: