Kinderachtig

Vrijdag 12 maart
Traject:  Amsterdam Amstel – Utrecht Centraal
Tijd: 12.30 uur
Vertraging: 0 minuten

Naast sommige meisjes ga ik graag zitten. Vaak hebben die Uggs aan, een ontblote onderrug veroorzaakt door een té kort leren jasje en een hele grote handtas. En altijd hangen ze aan de telefoon. Dat is overigens de doorslaggevende factor om naast hen te gaan zitten.

Het was lang geleden dat ik iemand trof die aan al die eisen voldeed. Maar  vandaag had ik geluk. Nog voordat ik zat, was het al raak. “Ja, hallo, mam? Lisette hier! Ik zit net in de trein. Ben jij op je werk?”

Het volume van Lisette was goed. Net té hard toeterde ze met haar ietwat schelle stem door het kleine microfoontje van haar toestel. Ik leunde ontspannen achterover.

“Waar ik eigenlijk voor bel. Ik had net Saar aan de lijn en ze gaat met ons mee sushi eten. Wat? Nee, ik heb het over zaterdag. Ja, ik weet dat we samen mijn verjaardag zouden vieren, maar ik dacht, ach mam vindt Saar ook aardig.”

“Nou, dan is het toch geen probleem? Gaat ze gezellig mee. Jij hebt toch gisteren zelf gezegd dat ik best nog iemand mocht vragen?”

Lisette is even stil. Aan de andere kant vertelt moeder waarschijnlijk hoe het zit. Dat ze zich zo verheugd had op een etentje met z’n tweeën. Moeder en dochter. Zonder Saar.

“Ik vind dit wel heel erg flauw hoor. Alleen omdat het sushi is, kan het opeens niet. Vind jij het te duur. Hè?? Nee, daar gaat het wél om. Nou mam, dan betaal ik toch gewoon zelf? Mijn salaris van het café is dan net gestort. Trakteer ik wel. Ik doe daar niet moeilijk over.”

“Ja, hallo, wie doet er hier nou kinderachtig? Goed, dan bel ik Saar wel. Zeg ik dat ze niet mee mag. Van jóu. Dat zeg ik net zo makkelijk hoor. Weet ze meteen hoe het zit. Kan ze horen hoe flauw jij bent.”

“Wat hoor ik? Je bent toch niet aan het huilen, mam? Dit geloof je toch niet? Ik ga hangen. Ja, dat ga ik wel doen. Zo kunnen we echt niet praten. Word eerst maar weer eens redelijk. Ik schaam me dood zo. Je staat midden op straat te janken. Hou op mam. Dat is echt voor schut. Ik hang op nu hoor. Ja daaaag! Daaaag! Ik spreek je later.”

Advertenties

  1. Marieke Dijkman

    Ik zie haar zo voor me! Had ze nog een hockeystick bij zich? Mag ik zeggen als ex-hockeyster. 😉

  2. Het zal je dochter maar wezen !!!

  3. Els Verlinde

    Onterven die hap!

  4. Annette van Putten

    Dankzij Anne-Marie heb je er een trouwe volgster bij. Leuk om je stukjes te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: