Meelezen

Maandag 1 maart
Traject: Den Bosch – Utrecht CS
Tijd: 08.22 uur
Vertraging: 15 minuten

“De trein naar Utrecht, Amsterdam Amstel, Amsterdam Centraal en Alkmaar komt over ongeveer één kwartier binnen op spoor 3.”

Op het perron neemt de onrust toe. Telefoons worden gepakt en collega’s gebeld. En hier en daar begint het traditionele gemopper. Op de NS, de blaadjes, de NS, de wissels en op de NS.

Zo nu en dan houd ik van een beetje vertraging. Vooral op momenten dat ik zelf te laat ben en dankzij het wanbeleid van de Nederlandse Spoorwergen alsnog mijn trein haal.

Zo ook deze morgen.

In opperbeste stemming neem ik vijftien minuten later plaats in een overvolle trein. Tegenover mij zit een vrouw van een jaar of veertig. Een zware koffer heeft ze prominent naast haar stoel gezet. Op haar neus rust een bril met dikke glazen. Haar handen omklemmen het handvat van een plastic tasje.

Er staan Turkse letters op.

Echt vrolijk kijkt ze niet. Somber staart ze naar buiten, terwijl ze af en toe een diepe zucht slaakt. Het is duidelijk. Deze mevrouw komt rechtstreeks uit Turkije.

Net terug van een All Inclusive groepsreis. Via Kras of Oad. Gegarandeerd de eerste drie dagen ziek van de voedselvergiftiging en terecht gekomen in een hotel waar zo fijn door iedereen Nederlands wordt gesproken.

Ha, lekker. Écht even weg.

Naast haar is een jongen verdiept in het sportkatern. Ik zie dat de Turkijegangster mee probeert te lezen. Echt onopvallend doet ze het niet. Haar hoofd draait mee bij het omslaan van de pagina, zodat het uiteindelijk bijna ondersteboven hangt.

“Uh.. was u al klaar?”

De mevrouw wordt rood. “Nee. Maar dat geeft niet hoor. Weet je, ik ben net een week weg geweest. Dus ik heb het nieuws gemist. Maar het is toch wat van Sven.” De buurman knikt. “Wilt u misschien…?”

– “Nee hoor, lees rustig verder.”

Dat doet de jongen. De nabesprekingen van de voetbalwedstrijden zijn aan de beurt. De vrouw kijkt naar buiten. Maar het duurt niet lang of haar ogen schieten weer naar de krant. Zo onopvallend mogelijk helt ze een beetje naar rechts, om het nog beter te zien. De jongen schuift wat ongemakkelijk op zijn stoel en vouwt het papier. Vindt de buurvrouw niet erg. Ze schuift gewoon een stukje mee.

Ik besluit onze sportfan te helpen en sla mijn krant ook open. Geen gratis exemplaar, maar een echte NRC Next. Het werkt. De vrouw veert op en leest heerlijk de achterkant, terwijl ik Fokke & Sukke bestudeer. Wanneer ik moet lachen, wipt ze een beetje omhoog. De andere kant is duidelijk interessanter.

Haar nieuwsgierigheid wordt nog groter wanneer ik een pen pak. Tergend langzaam schrijf ik het papier vol. De overkant wordt onrustig en er ontschiet de vrouw zelfs een licht kuchje. Wanneer we bijna in Utrecht zijn, leg ik de krant dubbelgevouwen op mijn knieën neer. De letters goed zichtbaar.

ALL INCLUSIVE REIZEN? PAK DAN EVEN DIE EXTRA GRATIS KRANT OP DE TAFEL. LEEST EEN STUK GEMAKKELIJKER.

Advertenties

  1. Klein pestkopje ben je ook hè 🙂 Maar altijd scherp. Vervelend voor je medereizigers, lijkt me 😉

  2. Maartje

    Haha, ik vind het een hilarische actie 😀
    (Leuke blog trouwens!)

  3. Net goed moet ze maar niet zo irritant doen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: