Pus


Maandag 22 februari
Traject: Utrecht CS – Hilversum CS
Vertraging: 0 minuten

“Mag ik jouw mascara even? De mijne is zo focking uitgedroogd dat mijn borsteltje een zwarte klont is geworden.”

– “Tuurlijk. Ik heb echt super goede. Was in de aanbieding bij de DA. Heb jij die ene lipgloss bij je? Mijn lippen zien er niet uit. Zo’n droge bek. Allemaal kloven.”

Het is elf uur. In de trein naar Hilversum is ruimte genoeg en ik deel de coupé met maar twee andere meisjes. Ze zitten op de stoelen aan de andere kant van het smalle gangpad. De ene met en de andere zonder een hoofddoek. Ik heb er goed zicht op. Hun strakke spijkerbroeken  zorgen voor  twee, bijna identieke, bleke vetrollen. Allebei hebben ze een make-up tasje op schoot.

 “Wauw deze mascara is echt chill. Gaan we zo kopen, ja? Kan ik meteen effe tampons halen. Moet ongesteld worden.”

– “Nou, ik zal je vertellen. Laatst toen ik zo’n pijn in mijn borst had en ik dacht dat ik het ook moest worden? Nou dat was dus helemaal niet zo. Mijn tiet werd helemaal dik en rood. Ben maar naar de dokter gegaan.”

Het hoofdoekloze meisje kijkt verschrikt. “Was het een man? Heeft die, je weet wel, alles gezien?”

– “Nee, had mijn hemd nog aan. Maar ja, hij heeft het wel goed bekeken ja.”

“Tss, schoft. Zal die wel lekker gevonden hebben.”

Het blijft even stil. De dames zijn bezig met hun eyeliner. Helaas geen wissels op dit traject.

Het hoofddoekje gaat verder. “Heeft die man dus de bult open moeten snijden. Kwam er allemaal pus en bloed uit. Ranzig joh. En pijn dat het deed! Focking hell. Het leek net alsof ik doodging. Oh, trouwens: heb jij oogschaduw mee? Ben ik vergeten.”

Er word gezocht in het tasje. Een potje wordt overhandigd.

“Heb jij eigenlijk al een baan?” vraagt het meisje van de vloeiende pus.

“Nee, ik was toch ontslagen bij de Mac? Nou, nu ben ik aan het kijken wat ik wil. De Blokker heeft een vacature. Misschien ga ik dat wel doen. Is wel relaxt. Een beetje stofzuigerzakken verkopen.”

Haar overbuurvrouw knikt en geeft de oogschaduw terug. “Ik hoef echt niet te werken. Rachid heeft geld zat. Hoef zelfs nu geen diploma meer te halen.”

De trein mindert vaart. De meisjes moeten er duidelijk nog niet uit. De rouge wordt gepakt. Ik loop naar buiten en bedenk me dat het onmogelijk nog triester kan.

Dan zie ik wat het eindstation is.

Almere.

Advertenties

  1. Els Verlinde

    Hilarisch! “Helaas geen wissels op dit traject.” Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik er ook elke keer weer op zit te wachten als ik t zie. =)

  2. Eddie v. Boxtel

    Gatver!

    en dan bedoel ik niet alleen de pus…..

  3. Ha ha nou je vorige maandag ochtend was leuker haha

  4. Frederique

    Lelystad wel eens gezien?

  5. Leuk geschreven! Wellicht lopen we elkaar een keer tegen ’t lijf op ’t Mediapark.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: