Eten in het donker

 

Maandag 15 februari
Traject: Utrecht CS – Hilversum Noord
Tijd: 08.58 uur
Vertraging: 0 minuten

Ik houd van maandagochtenden. En niet in de laatste plaats omdat ik op het perron zo merkbaar de enige ben. Iédereen heeft namelijk een pesthekel aan het begin van de week. Rijen voor de trein, zware laptoptassen hangen aan schouders en de koffiebekers van de Kiosk zijn te heet om vast te houden. Reizigers in krijtstreep schuiven zuchtend hun stropdas recht en strikken opnieuw de Hugo Boss-gaatjesschoenen. Dames hijsen zo onopvallend mogelijk hun afzakkende panty omhoog, terwijl ze in hun blackberry kirren: “Nee, dit is helemaal geen slecht moment. Zit bijna in de trein. Verbind me maar door.”

Ik houd van de maandagochtend.

Op station Utrecht stapt een man mijn coupé binnen. Een snelle jongen. Goede spijkerbroek en strak bloesje. In zijn hand een Iphone en hippe sneakers aan zijn voeten. Een Mediapark jongen, zo gok ik.

Wanneer hij een achtergelaten gratis krant openslaat, gaat er een slanke vrouw tegenover hem zitten. Met een weinig zinvol “Ha, jij ook hier?”, slaat ze haar benen over elkaar. Het is duidelijk. Deze twee kennen elkaar. “Ik wist niet dat jij dienst had vandaag.” De jongen klinkt een beetje teleurgesteld. “Nee, ik heb geruild met Nicole. Lekker, dan heb ik vrijdag vrij,” zegt de vrouw terwijl ze haar MP3-speler opbergt. De jongen knikt begripvol. Hij snapt het.

Ik wacht rustig af. De twee zijn duidelijk collega’s. En dus moet er nu een gesprek op gang komen. Ze zijn verplicht aan elkaar verbonden door een baantje dat voor geen meter past in de wensen van “als ik later groot ben”. De jongen stelt de vraag die in alle coupés op maandagochtend klinkt.

“Hoe was je weekend?”

En dan begint de lol. De vrager is namelijk nooit geïnteresseerd in het antwoord. Maar ja, sociale conventies verplichten hem geïnteresseerd te luisteren en te anticiperen op wat er gezegd wordt. Het werken begint zo prematuur. De vrouw ziet haar kans schoon. “Nou, Sjors en ik hebben dit weekend in het donker gegeten. Zonder lichten! Echt hi-la-risch. We waren in Amsterdam, in die ontzettend hippe tent waar Sonja het laatst ook over had. Weet je wel, waar ze met Alex is geweest.”

De jongen knikt.

“Het was echt geinig, joh. Totdat de soep kwam. Je ziet natuurlijk helemaal niet waar je lepel in gaat. Dat was écht a-relaxt. De ober kon je de hele avond dingen vragen. Moest je wel heel hard gillen: ‘Je-roe-hoen!’ En dan kwam ‘ie aangelopen. Met een servet, of met peper. En die moest je dan maar op de gok over je eten strooien. Sjors ging een keer flink de mist in. Veel te pittig. Wilde hij vervolgens water drinken, was het de olijfolie. Echt onwijs leuk.”

De jongen glimlacht en kijkt naar buiten.Station Hollandsche Rading. Nog een kwartier en dan is de kop van de maandagochtend eraf.

Jammer. Moet ik weer een week wachten.

Advertenties

  1. Maandagochtenden: prima. Openbaar vervoer: hel.

  2. Hierbij een reactie van nog een Pol die blogt. Leuk stuk! Ik ben benieuwd naar de volgende aflevering.

  3. Erg leuk!

    Hoi Mijke,

    leuke blog. Ben benieuwd naar de volgende!
    groetjes,
    m

  4. Eddie v. Boxtel

    lache!!!!

  5. Haha ja zo worden de maandagochtende wel lache ja haha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: