Saaie losers

Tegenover mij zaten Uggs, een legging en een jas met een bontkraagje. Maar dan in tweevoud. De draagsters zagen er haast identiek uit. Alsof ze het afgesproken hadden. Een uniform om zo min mogelijk op te vallen. “Wist je dat ik nou al twee dagen niks van ‘m heb gehoord?” zei het linker meisje tegen haar buurvrouw. Die had een piercing door haar neus. Een diamantje dat alleen bij de wissels het zonlicht opving en dan bescheiden glom.

“Niet waar? Echt? Je meent het?” vroeg de piercing flink kauwgom kauwend. “En waarom dan wel niet?” Het meisje zuchtte. “Nou, zaterdag smste hij. Dat ie even wat wou chillen. Het ging ‘m allemaal te snel en zo. Dus hij wilde me even niet zien.”

“Niet waar! Echt! Je meent het!” zei de piercing weer, maar de uitroeptekens waren nu duidelijk te horen. “En dat accepteer jij?”

Nog voordat het meisje antwoord kon geven, schraapte een man zijn keel. Hij zat aan de andere kant van het gangpad. “Dames, we zitten in de stiltecoupé. Kunnen jullie daar misschien rekening mee houden?”

De piercing zuchtte luid. “Sjesus man, we vallen jou toch niet lastig? Ga jij maar ergens anders zitten. Dit is een vrij land. Wij mogen gewoon praten met elkaar.”

“Niet in de stiltecoupé,” hield de man stug vol. Het andere meisje stootte haar vriendin in. “Joh, we doen het wel zachtjes. Kan die ouwe lekker mediteren in dat hoekje.”

De man deed net alsof hij het niet hoorde. Het meisje ging verder op fluistertoon. “Maar ik heb dat niet geaccepteerd natuurlijk. Heb ‘m direct opgebeld. Ikke vragen wat er aan de hand was. Nou, toen begon ie te stamelen en ik hoorde duidelijk iemand lachen op de achtergrond. Een meisje.”

“Niet waar! Echt? Je meent het!” fluisterde de piercing nu ook. “Wat een mongool zeg. Dus hij heeft gewoon een ander?”

- “Nou, dat ontkende hij dus. Er was helemaal geen meisje volgens hem. En ik zag spoken. Het was precies de reden waarom hij even pauze wilde. Alsof ik dat geloof. Ik ben echt niet stom. Hij heeft ook altijd al naar meisjes gekeken.”

De piercing wreef troostend met haar hand over de knie van haar vriendin. “En nu zegt hij dus niks meer? Geen zorgen. Dat is een voorteken. Mannen die in stilte willen leven, blijken uiteindelijk altijd zeikerds te zijn. Daar mis je niks aan. Saaie losers zijn het.” En ze wierp een gemene blik op onze buurman.